Op verkenning!

Welkom!

Via de pagina ‘kunst-praat’ heb je toegang tot deelsites.Verschillende pagina’s hebben een uitklapveld. Onder de tabbladen ‘kunst kijken en denken’ vind je ook leeractiviteiten. Per activiteit voorzien van een inkadering met veelal daarnaast een opvolgpagina: DOE-DENK (soms voorzien van opvraagbaar wachtwoord). De website Kunst op Straat Brabant volgt onder Opdrachten ook deze structuur. De letters achter de werkvorm verwijzen naar een thema. Ook de berichten op dit blog zijn ingedeeld naar deze thema’s, die je vindt onder ‘Thema’s berichten’. Aanvullende berichten vind je op de gekoppelde website Mieke van Os, vervolg.com en  achter de linken in de rechterkolom.Veel leesplezier!

Lost in thoughts in unity

In eenheid in gedachten verzonken

Phase 1 Floating sculpture.

Phase 2: Mycelia will continue to grow to reform the shape. At first glance you see then the form as a totality, on closer inspection the merging of human figures.
I’m very curious about the growth process and the combination that arises from it.The intertwining. I’ll keep you informed. See you later !

Fase 1: zwevende sculptuur.

Fase 2: Mycelium gaat door en om de beeldengroep groeien. Op het eerste gezicht zie je dan een vorm, bij nadere beschouwing komen de verschillende figuraties naar voren.

A lazy sunday afternoon, delicious

Sailing in a boat with friends, wandering through the woods, taking a dive in refreshing water. Artists have been inspired by it for centuries, including neo-impressionist George Seurat, with his famous dots. So good company. 😉 Have a nice day to you too. 🤗

100 cm x 100 cm, acrylic on aluminium, signed 2022. To be framed. Interest > Kunstschakel@gmail.com

#acrylicpaintingoncanvas #dutchart #dutchartist #neoimpressionism #impressionismo #fineartpainting #bathers #sundayafternoonfun #swimmingtime #landscapepaintings #modernclassicinteriors #GeorgeSeurat #beauxarts #expositie #classicalrealismpainting #classicalmodern #modernclassicinteriors #livingroomdesign #decorationinterieur #interiorarchitecture #interieurinspiratie #inneneinrichtung #luxeathome #malerei #stylinginspiration #miekevanos #miekevanosheeze

Blij met Puk

Elves and Chihuahuas, guiders of peoples souls.

Elves are humanoid mythical creatures from Germanic and Norse mythology and folklore. They dance by moonlight and sit on ‘fairy benches’. Nature spirits with supernatural powers. Wise and skillful, beautiful and light, and strong and combative. The Chihuahua was considered sacred and used as a sacrifice to take on the sins of deceased persons and guide their souls on the journey to the afterlife. Characteristics that they use with all their love for people. So you bring good vibes into your home with them

Elfen en chihuahua’s, gidsen van de zielen van mensen

Elfen zijn mensachtige mythische wezens uit de Germaanse en Noorse mythologie en folklore. Ze dansen bij maanlicht en zitten op ‘feeënbanken’. Natuurgeesten met bovennatuurlijke krachten. Wijs en bekwaam, mooi en licht, en sterk en strijdbaar. De chihuahua werd als heilig beschouwd en werd gebruikt als een offer om de zonden van overleden personen op zich te nemen en hun ziel te begeleiden op de reis naar het hiernamaals. Eigenschappen die ze met al hun liefde voor mensen gebruiken. Je haalt er dus good vibes mee in huis

‘T is not too late to seek a newer world

A worldwide project, building bridges, seeking a newer world. An honour, I’m in! My entrees p. 36-37 and 48. Curated by Magdalena Brzezinska. All revenues on ISSUU and Linking Worlds.


https://lnkd.in/e7qeC6a
✓ https://sites.google.com/view/linking-worlds/home

Changes

I have passed the age where adulthood makes children’s bones rattle like the bars of a cage. What I leave of myself from that time, cannot be taken back. What’s behind me stays there.

Tipping point, dividing line, conflicting wishes: live, die, go back and redo my life and change everything, repeat my life and change nothing. Tipping point, where in the past I can put a sign that says ‘here, this is where my flight started’ I don’t know. The past – traversed so recently – has not yet settled down, as if it still foams in its wake.

I look ahead and there is the horizon. I look back. There is also a horizon there. I am naturally connected to my future. Each course is dictated by the previous, drawing an erratic, unbroken line of reactions through one’s life. Most of what we do, nobody sees. No one knows more than a fraction of what we think. If you continue, everything will evaporate. The earth, the truth, is hidden behind a mist of oblivion. Like the Northern Lights, like the moon hanging by its sides. The stars, lanterns hung by the past, so that the lost can find their way back.

Sometimes I want to escape the system of the past, from all the chain reactions. I want to be the big bang. However, a beginning is not a fixed point, it is fluid. Without us even noticing it’s there, it’s happening all the time, it is there.

I find an answer to the question I can search for. Balance, the thrill of tilting back and forth, without racing speed. Willpower returns like a wayward hawk to the gauntlet. I come back from a slumber, trusting myself. As if a blindfold has been taken off, everything feels lighter.

I examine the difference between where I’m going and where I want to go. That’s where I’m taken by surprise by a ball of sparks that explodes like a life force, like blown dandelion fluff. There is no better reason to go back than to keep going. Life is in the gap between them. Turn and face the strange.

Admittedly, I don’t know if love is something you can find. I think love is something you believe.

True, the future does not wait.

            By Mieke van Os

 

Veranderingen

Ik ben de leeftijd gepasseerd waarop volwassenheid de botten van kinderen laat rammelen als de tralies van een kooi. Wat ik achterlaat van mezelf uit die tijd, kan niet worden teruggenomen. Wat achter mij ligt, blijft daar.

Omslagpunt, scheidslijn, tegenstrijdige wensen: leven, sterven, teruggaan en  mijn leven opnieuw doen en alles veranderen, mijn leven herhalen en niets veranderen.  Kantelpunt, waar ik in het verleden een bordje kan zetten dat zegt ‘hier, dit is waar mijn vlucht begon’, ik weet het niet. Het verleden – zo recent doorkruist – is er nog niet neergestreken, alsof het nog steeds in zijn kielzog schuimt.

Ik kijk vooruit en daar is de horizon. Ik kijk terug en ook daar is een horizon. Van nature ben ik verbonden met mijn toekomst. Elke koers wordt gedicteerd door de vorige en trekt een grillige, ononderbroken lijn van reacties door het leven heen. Het meeste van wat we doen, ziet niemand. Niemand weet meer dan een fractie van wat wij denken. Als je doorgaat, verdampt alles. De aarde, de waarheid, is verborgen achter een mist van vergetelheid. Zoals het Noorderlicht, zoals de maan die aan zijn zijden hangt. De sterren, lantaarns opgehangen door het verleden, opdat de verlorenen de weg terug kunnen vinden.

Soms wil ik even ontsnappen aan het systeem van vroeger, aan alle kettingreacties. Ik wil de grote oerknal zijn. Een begin is echter geen vast punt, het is vloeibaar. Zonder dat we het merken dat het er is, gebeurt het de hele tijd, het is er.

Ik vind een antwoord op de vraag waar ik naar kan zoeken. Ik ondervind balans, de sensatie van heen en weer kantelen. Vaart zonder racesnelheid. Wilskracht keert terug als een eigenzinnige havik naar de handschoen. Ik kom terug uit een slaap, mezelf vertrouwend. Alsof er een blinddoek is afgenomen, voelt alles lichter aan.

Ik onderzoek het verschil tussen waar ik heen ga en waar ik heen wil. Daar word ik door meegenomen, verrast door een bal van vonken die explodeert als een levenskracht, als opgeblazen paardenbloempluis. Er is geen betere reden om terug te gaan dan om door te gaan. Het leven is in de kloof daartussen. Draai je om en kijk naar het vreemde.

Toegegeven, ik weet niet of liefde iets is dat je kunt vinden. Ik denk dat liefde iets is dat je gelooft.

Toegegeven, de toekomst wacht niet.

Door Mieke van Os

#DDW22

Design Thinking en systematisch modelleren

Ieder jaar in oktober is er de Dutch Design Week. Het woord zegt het al: Nederland is sterk in design. Wat er echter steeds meer bij komt kijken is - naast Design Thinking - ook de factor systematisch modelleren.  Kijken naar een probleem als onderdeel van een groter geheel in plaats van naar het probleem in isolatie. Kijken naar patronen, grenzen en entiteiten. Dat betekent dat ook hele systemen opnieuw ingericht worden om toekomstbestendig een draai te kunnen maken. 

Wat valt zoal op in de DDW22? Sociale relevantie, samenwerking, kritische reflectie. 

Veel zaken hebben een aantal gezamenlijke kenmerken

Een gevoel van urgentie, optimisme dat iets haalbaar is bij inzet, een mindset van denken én doen en nieuwe vormen van samenwerking. De blik is holistisch en toekomstgericht. Het gaat om het veranderen van waardeketens en om van reststromen een waardevol iets te maken. Voor bijna alles is van belang dat er van meet af aan wordt nagedacht over dat het materiaal is te scheiden, omgezet kan worden naar nieuwe basisgrondstoffen, naar halffabricaten en / of eindproducten. Dat betekent dat bestaande ontwerpen worden bevraagd (provocatie ontwerp) en naar oplossingen wordt gezocht. Ook buiten de traditionele (afzet)kanalen, interdisciplinair, crossfunctioneel. Functie vóór vorm. Niet zozeer is het zoeken gericht op het vinden van de beste oplossing. In een veranderende wereld dienen oplossingsrichtingen ook divers te zijn. Het draait om meerdere gezichtspunten en houdingen.

Niet of, maar hoe

De discussie is niet óf er actie nodig is op globale en maatschappelijke vraagstukken, maar hoe! Voordat er naar nieuw wordt gekeken, is het zaak om te kijken naar wat er al anders kan met bestaande materialen, of dat er meer lokaal kan worden gewerkt en geproduceerd. Ook is van belang dat het helder is waar de materialen vandaan komen en hoeveel wie aan wat verdient. Daarbij is het van belang dat het geen ver-van-je-bed-verhaal wordt, maar dat het besef echt indaalt dat alles wat je aanschaft en gebruikt ooit afval wordt. Een designer kan helpen om de noodzakelijke veranderingen te omarmen.

Hoezo, we recyclen toch al veel?

In Nederland wordt redelijk veel gerecycled. Weliswaar de meest bruikbare onderdelen. Er wordt ook nog steeds heel veel verbrand of verscheept naar ‘ver weg’ (lage loonlanden). Een grote bottleneck is dat veel samenstellingen van bestaande producten niet scheidbaar zijn. Daarnaast vraagt de huidige consumptie nog altijd om het delven van grote hoeveelheden van stoffen onder vaak erbarmelijke omstandigheden. Wat je niet ziet, is er wel. De gebruikte materialen laten hun sporen na. Ze bewegen zich door gemeenschappen en beïnvloeden economieën en landschappen. Ook is er regelmatig sprake van greenwashing en zeker nog geen echt circulaire economie. Van belang is dat er een langetermijnvisie is op wat de rol is van eindige materialen met hun unieke kwaliteiten. Welke rol kunnen regeneratieve materialen vervullen? Of dichterbij en heel concreet: hoe zit het met reststromen in jouw organisatie, in jouw opleiding, bij jou thuis? Als consument ben je invloedrijk.

Oplossingen zijn afhankelijk van de context

Overall zijn we vervreemd van de natuur. Deze is echter een goede, inventieve leermeester. Die reikt een designer bouwstenen aan voor biodesign, circulaire ketens en symbiose (biomimicry). Om tot een nieuw product te komen zijn vaak vijf tot zes stappen nodig. Er vindt onderzoek plaats naar materialen, de technische haalbaarheid wordt bekeken, er wordt nagegaan hoe de implementatie kan plaatsvinden, er wordt natuurlijk ook getest, er wordt gekeken naar inzamelpunten, afzetkanalen en de mogelijkheden tot opschalen en vormen van vlottrekken en aanbesteden.

Alles hangt met alles samen. Het denken in silo’s kan echt niet meer, want wat helpt op het ene vlak, zit een andere ontwikkeling mogelijk in de weg. CO2 en stikstof, de bodemkwaliteit, klimaatadaptatie, de energietransitie, de drinkwatervoorziening, duurzame mobiliteit en de leefbaarheid van de leefomgeving, sociale rechtvaardigheid. Er is niet één, maar er zijn vele kritische factoren. Het zicht op de afhankelijkheden over en weer ontbreekt vaak. Het gaat om een holistische benadering, om reconnectie met de natuur. Om het integreren van voedsel en biodiversiteit, de stedelijke en ruimtelijke inkleding, smart en tech, energie en transport, waterbeheer, gezondheid, onderling vertrouwen en de sociale cohesie . In plaats van a priori het optimaliseren van winst voorop te stellen, is het vertrekpunt het omgaan met elkaar en met de systemen. Een ideële revolutie, industriële Evolutie en geen nieuwe industriële revolutie.

Wij zijn het systeem, dat vraagt om eigenaarschap bij het vraagstuk

De vraag is:

  • Hoe ziet het Nederlandse landschap er in de meest brede zin uit met bijbehorende ketens- en waardesystemen? Wat heb je ervoor over? Wie durft zijn nek uit te steken?
  • Welke functie vervult een woning in de toekomst? Hoe zien duurzame woonoplossingen eruit? Hoe veranderen individuele woonwensen? Waar spelen wonen en werk zich in de toekomst af?
  • Hoe perfect is digitaal ten opzichte van analoog? Wat is de waarde van digitaal ten opzichte van ambacht? Hoe zet je digitale tools in om ambachtelijke kennis te delen en te verrijken? Hoe ontwikkel en waarborg je een eigen handschrift als je gebruik maakt van digitale technieken? Hoe kan technologie nieuwe kunst, ambacht en creativiteit voeden?
  • Wat maakt ons tot mens? Hoe te leven in tijden van een planetaire en economische crises? Hoe gaan we in de toekomst samenleven? Hoe ziet een collaboratieve, milieuvriendelijke levensstijl eruit?
  • In hoeverre dragen technische privileges bij aan exclusiviteit en sociale ongelijkheid?

Make it Circular Challenge, van proberen kun je leren

Hoe kan de manier van denken over eten, dragen, kopen en (ver)bouwen verbeteren? Versnellen kennisontwikkeling, crossovers bevorderen, presentatie en verbeelding aanzwengelen.

Wist je datjes

  • dat in sommige steden de jaarlijkse distributie van het afval 6x de afstand tussen de aarde en de maan is?
  • 15% van de CO2-uitstoot komt door wegtransport?
  • er al veel producten zijn die beton, polyethyleen, polyester en nylon vervangen?
  • 1: 9 mensen ofwel meer dan twee miljoen mensen last van reuma hebben?
  • er jaarlijks 200.000 ton ijzer, acht ton koper en 3 ton goud met ons afval wordt verbrand?
  • de Nederlander in een huis van gemiddeld 60m2 woont?
  • 1/3 van het afval bouw- en sloopafval is?
  • 7,2 miljoen kilo haarafval per jaar vrijkomt om kwalitatieve vezels van te maken?